NEHİR AKIYOR
Şimdi sana yazacağım, Hiçbir anlam aramadan yazdıklarımda, ya da uzunluğu kısalığı beni irdelemeden… Tekrar tekrar okuyup düzeltemeyeceğim olduramadıklarımı. Nasıl cesaret ettiysem öncekilerde seninle tekrardan şaha kalkacağım. Kimi zaman yarısında duruyoruz hayatın, sanki sonundaymışız gibi, Kimi zaman ise yeniden başlıyoruz hayata en sonundayken bile… Ben sona geldiysem bile bugün, tekrardan başlıyorum sana. Beni ben yapan sensin, beni ben yapan, o içindeki küçük ama bir o kadar hırçın ve vazgeçilmez güzelliğin. Yanlış irdelenmek istemem şu küçücük gövdene sığdırıldığın bütün güzelliklerden bahsediyorum. Sanırım kendine bakabilecek olsan, kendinle gurur duyardın. Ben sana bakıyorum ve ben seninle gurur duyuyorum. Ağlamayı durdurmalısın, Hayıflanmayı durdurmalısın. Diyorum ya aç gözlerini şu akan nehre bir bak! Heraklıtos bundan asırlar önce söylemiş; İkinci sınıf felsefe dersimden sonra kulağımda küpe, ‘’Bu nehir akıyor ve biz aynı nehir de iki kere yıkanamayız’’ O kadar h...