Evlerdenbiri

Ben hep bir ağaç olmak istedim. Hani kök salan şu toprağa Şöyle boylu boyunca , Bir dalı kırılsa diğerine tutunacak olandan ... Çocuklar gölgem de oynasa... Nineler zeytin toplasa, Aş yapsa ... Ben doğaya arkadaş olsam... Her şeyden önce nefes olsam . Ben hep bir ağaç olmak istedim . Bir ağaç gibi geniş gövdeli Bir kayısı ağacı mesela, Sarıp sarmalasam bütün sevdiklerimi .... Meyve versem olgunca. Bağ versem .... Salıncak yapsa çocuklar mesala budak budak olan dallarımdan , 70lik ninem bile yeniden çocuk olsa kaybettiği onca acıyı bir anlık unutsa ... Doğa anaya servet versem. Suların içinde dört ayaklılar bile dans etse, Ben hep bir ağaç olmak istedim. Benim gibi benden farklı bir çok ağacın yanında... Bir ormanın ortasında ... Benim gibi benden farklı bir çok ağaç içinde ... Kendimden olandan benden olmayandan hiç bir farkım yokmuş gibi Açsam gövdemden toprağa kadar uzanan dallarımı düşkün ve yetim olana. Aşıklar gölgemde yaksa bütün sevda türkülerini... ...

Öyle uğultulu bir sabahtı ki gözlerimi açmayıp gördüğüm o koşturmalı rüyadan uyanmamak için mücadele ettim. Her gece uyumadan önce saçımı taramazdım ama ensemi terletmesin diye tepemde toplardım, şimdi şakaklarım ıslaktı ya uyandırılmak için bir yudum su içinde kalmıştım ya da gördüğüm rüya beni boncuk boncuk bırakmıştı. Ayaklarım her aksiyete sonrası gibi içine çekilmişti, gözlerim hâlbuki kapalıydı. Ama yastığımı sıkan avuçlarımı ve kendini gri çarşaftan dışarı atan ayaklarımı görebiliyordum.  Nereden geliyordu bu uğultu? Beni uyandırmak isteyen sadece uğultu mu yapardı? Peki, daha yeni uyumadım mı? Neden uyandırılıyordum? Ne garip değil mi? şu konuşkan ve kendini bilmez halim yarı baygın halde bile kendi kendine soru sorup cevap verme hadsizliği yapıyordu. Rüyamda bir atın peşinde koşuyordum. Atlı benim olsun diye koşuyordum ama yalnızca atın peşinde koşan bendim. Muhtemelen şakaklarımdan akan boncuk terler bu yüzden… Tam bir atlıya varıp eyerinden tutacakken, yeni biri, yüzünü ...