ALANYA KALESİ VE HİKMET
Ellerimi yukarı doğru açmayalı, avuç içlerimi gökyüzü ile buluşturmayalı ve dünyaya sadece kendi gözümden bakmayalı yıllar olmuş demek ki ... Şimdi nerdeyim , kiminleyim ,kimin için burdayım yada kim bu kadar kimsesizleştirdi beni diye düşünmüyorum . Yarın sabah 7'de çalacak olan saatim, yazar kasada sayılmayı bekleyen paralar, yada kredisini ödeyemeyen amca ile bir kaç milyonluk para yatıran amcanın aynı kuyrukta ,yada aynı binada olduğunu umursamıyorum .Umursayacak olsam dahi iki dakikacık kulaklarımı içimde bağıran kız çocuğuna tıkıyorum.... Umursadığım tek şey şuan olsun istiyorum . Gökyüzüne dogrulttuğum ellerim ve avuç içi çizgilerim... Belki de yalnızca kafamın içinde Nazım'ın Lazni'de yıllar önce yazdığı şiirin tınısı bulunuyor; " Hastalar , Kardeşlerim , Biraz daha sabır, biraz daha inat . Kapının arkasında bekleyen ölüm değil Hayat . Kapının arkasında dü...