EYLÜL İÇİN
Ağaçlar şimdi hüzünlü şarkılarını söyleyip Veda ediyor bütün mevsimlere. Arda kalanlar devam ediyor ,gelecekten gelenlerle ... Kıyılar yalnızca sahiplerine kaldı. Güze çalıyor mevsim. Bardaklar boş ... Meyhaneler daha da kederli çalıyor artık. Kent meydanları sadece siyasilerin... Ben mi ? Beni sorarsan ben yine sonbaharım, Geçen ki gibiyim. Benim mevsimin hep Eylül, Sen bana geldiğinden beri, Beni bıraktığından ve sana tutulduğumdan beri , Göç ettiğinden beri Kırlangıçlar başka diyarlara, Ben hep Eylülüm sana düştüğümden beri. Aç kulaklarını, Bütün mevsimler ve bütün hüzünlü şarkılar şimdi sana çalıyor. Bak bulutlar, boncuk boncuk; Ben seni sevdiğimden beri, Sadece bana ağlıyor. Aylardan Eylül, Buğday başkalarını bekliyor Artık kuşlarım. Afganistan’da savaş var. Umutlardan önce bitecek eminim. Güneş yine tepemde , Yalnız yakmıyor artık etimi. Yanmadığımı düşünme! Ben seni tanıdığımdan beri, Ateşin üstünde buz kesiyor ellerim... Aylardan Eylül, Bir yasemin kokusu sardı...