EYLÜL İÇİN

 Ağaçlar şimdi hüzünlü şarkılarını söyleyip

Veda ediyor bütün mevsimlere.

Arda kalanlar devam ediyor ,gelecekten gelenlerle ...

Kıyılar yalnızca sahiplerine kaldı.

Güze çalıyor mevsim.

Bardaklar boş ...

Meyhaneler daha da kederli çalıyor artık.

Kent meydanları sadece siyasilerin...

Ben mi ?

Beni sorarsan ben yine sonbaharım,

Geçen ki gibiyim.

Benim mevsimin hep Eylül,

Sen bana geldiğinden beri,

Beni bıraktığından ve sana tutulduğumdan beri ,

Göç ettiğinden beri Kırlangıçlar başka diyarlara,

Ben hep Eylülüm sana düştüğümden beri.

Aç kulaklarını,

Bütün mevsimler ve bütün hüzünlü şarkılar şimdi sana çalıyor.

Bak bulutlar, boncuk boncuk;

Ben seni  sevdiğimden beri,

Sadece bana ağlıyor.

Aylardan Eylül,

Buğday başkalarını bekliyor 

Artık kuşlarım.

Afganistan’da savaş var.

Umutlardan önce bitecek eminim.

Güneş yine tepemde ,

Yalnız yakmıyor artık etimi.

Yanmadığımı düşünme!

Ben seni tanıdığımdan beri,

Ateşin üstünde buz kesiyor ellerim...

Aylardan Eylül,

Bir yasemin kokusu sardı burayı.

Sanki annemin süt kokusu...

Sahi, keşke ben o gün tanısaydım seni .


Aylardan Eylül,

Islık çalan rüzgar, küçük bir tını şimdi kulağımda.

Ah şimdi sen burada olsan,

Aylardan Eylül.

Mevsimler hep Eylül.

Sen burada olsan,

Eylül koca bir rüya...




İ.G



Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Mevsimlerin Adaşı

REENKARNE MEMLEKET

KARŞI KOLTUK