ELLERİMİZ
Sanırım yaşamanın ne kadar kıymetli olduğunu anladığımız bir sene daha bitti. İçimizdeki havai fişek seslerini duyar gibiyim... Hepimizin bu sene ile alıp veremediği o kadar çok şey var ki ? Kendimizi geçtik, insanları geçtik. Her sabah ekmeğe gittiğimiz otobüs durağını geçtik . Artık kendi ellerimizle yan yana getirdiğimiz sayılar ile kavga eder olduk . Kendi ellerimizle ne yaşadıysak , yaşadığımız yada yaşayamadığımız başka şeyler üstüne atar olduk... Ben bu sene daha az isyan etmeyi ve daha çok büyümeyi öğrendim. Dünya da tek olan şeyin insan olmadığını miya ile birlikte daha çok öğrendim. O kadar çok şey yaşarken aslında daha çok yaşamadığımı öğrendim. Evet, Çok korktum, çok ağladım, isyan ettim. En sonunda karanlıktan daha güçlü olduğumu öğrendim. Ama attığım her küçük adımda nasıl daha büyük kapıların açıldığını öğrendim. Şimdi ardıma bakıyorum . Gerçek sevgiyi, Ailemin en büyük servet olduğunu, Aşkın daha çok fedakarlık ve emekten var olduğunu ...