TIMARHANE
O gül yüzünü yüzüme doğru tut çocuğum… Göğüs kafesin her zamankinden daha alabildiğine olsun… Avuç içlerin daha belirgin… Dokunduğun yerlerde senin ismin okunsun… Göz bebeklerin daha da büyümüş bu sefer, Korkma çocuğum. Ben, Beni kusan bu şehirden gidiyorum çocuğum. Apartman taşımaz oldu yüklerimi, Beş odalı kilitli evimin her yerini, beyaz çarşaflarla örttüm çocuğum… Hep o beyaz çarşafların içinde tozlanır, içimde biriktirdiğim umutlar… Beni büyüten yılların ağından topluyorum düşlerimi, küçük bir çanta yaptım içine atıyorum. Şimdi bir tramvaydayım belki de bir otogarda… Arkamdan su döken olmasın. Çünkü geri gelmeyeceğim. Bundan sonra ömrümü yollara vereceğim, Ben yollara su dökeceğim… Kimseler anlamayacak belki de bu serzenişi. Ön yargı değil bu çocuğum, Yüklenmiş bulutlarım şimdi başka mevsimin yağmuru, onlar yağsın diye çocuğum. Şimdi elini ateşlenen alnıma koy… Bak yine kabardı göğsüm, Korkma ama. Yalnızca davalar değil artık a...