TIMARHANE
O gül yüzünü yüzüme doğru tut çocuğum…
Göğüs kafesin her zamankinden daha alabildiğine olsun…
Avuç içlerin daha belirgin…
Dokunduğun yerlerde senin ismin okunsun…
Göz bebeklerin daha da büyümüş bu sefer,
Korkma çocuğum.
Ben,
Beni kusan bu şehirden gidiyorum çocuğum.
Apartman taşımaz oldu yüklerimi,
Beş odalı kilitli evimin her yerini, beyaz çarşaflarla
örttüm çocuğum…
Hep o beyaz çarşafların içinde tozlanır, içimde biriktirdiğim
umutlar…
Beni büyüten yılların ağından topluyorum düşlerimi, küçük
bir çanta yaptım içine atıyorum.
Şimdi bir tramvaydayım belki de bir otogarda…
Arkamdan su döken olmasın.
Çünkü geri gelmeyeceğim.
Bundan sonra ömrümü yollara vereceğim,
Ben yollara su dökeceğim…
Kimseler anlamayacak belki de bu serzenişi.
Ön yargı değil bu çocuğum,
Yüklenmiş bulutlarım şimdi başka mevsimin yağmuru, onlar
yağsın diye çocuğum.
Şimdi elini ateşlenen alnıma koy…
Bak yine kabardı göğsüm,
Korkma ama.
Yalnızca davalar değil artık arkadaşım,
Bir de güvendiğim sen varsın.
Beni anla çocuğum…
Yoruldum artık buharlaşmış aynalar ile konuşmaktan..
Kimi zaman cevap veren aynalar,
Dile sürgün oldu olmuş çocuğum…
Sesim yitirdi bütün sevinçleri…
Artık çiçeklerden taç yapamıyorum saçlarıma,
Sahi nerede saçlarımın kırık uçları?
Bak onlarda gitmiş çocuğum.
Ben de gideceğim.
Benim için olduğunu sandığım yüreklere yanlış sözler
düşürmüşüm çocuğum.
O yürekler emdi ömrümün ışığını,
Köreltti,
Artık yalnızca karanlık bir odadayım çocuğum.
Şimdi gördüğüm her gölgeden korkar oldum.
Sen yüzünün aydınlığını yoluma vur çocuğum,
Çünkü temiz bir sen kaldın şu pasaklılığın içinde…
Temiz nefesini içime üfle, üfle ki rahat gideyim buradan,
Nefesin tenimde kalsın çocuğum.
Ben, buradan bu pencerenin aydınlık yanında gidiyorum çocuk…
Şu yanıp tutuşan, kimi zaman ağıt olan sesiz bir türküyüm
kulağa söylenen şimdi…
Sen kendine bir ninni söyle çocuğum,
İçine sevinç koy, keder dolmasın için.
Gülüşün olsun.
Ben hayal kırıklıklarını, yarım kalmışlıklarımı,
yarım kaderimi ve yorulmuş insanları aldım çocuğum .
Kederim senden uzakta.
Sen ışıklar içinde büyü çocuğum.
Ben şimdi bir iğde ağacı gibi dik,
Yağmuru üstüne almış,
Bir aslanın ağzındaki ekmek,
Yorgun halimle…
Beni bu ülkeden götür çocuğum.
Yorumlar
Yorum Gönder