Mevsimlerin Adaşı

-

 Şimdi sen benim için beşinci mevsimsin …

Ayazında kışın, yüzüme portakal bahçesinden esipte vuran küçük bir  tebessüm gibisin..


Kasıp kavuran güneşin çatında, bütün karanlık zerafetin altında,ayaklarıma deyen kum taneleri arasında,bedenime dokunan ay ışığı gibisin …


Kiraz bahçeleri üzerimi kirletebilir bütün bir yorgunluğun ve yıpranmışlığın içinde sen benim usulsuzca belki de çırılçıplak altında dinlendiğim vahada varlık gibisin…

Dilim damağım kurumuş belki de yorgun düşerim birazdan ,

Sen şimdi dilime son damlası değen şol cennet ırmağında bir tane gibisin.

Okudukça kaf dağında hissi geliyor değil mi ?

Yokluğun içinde ki bir fanusta,süper kahramanların çalıştığı dünya sadece …

Belki de huzursuzlıkların anlık bittiği bir dünya…

Ya da koca bir yalnızlığın içinde ki , sokaktaki kedi kadar yalnız ve kimsesiz olduğum anda dahi…

Ellerinle derme çatma sonsuz olan bir huzurun içindeyim.

Şiiri yaşamaktan ötürüdür belki de vazgeçtim yazmaktan.

Seni yaşamak sevgilim ,

Seninle ölecek olmak ,

Ve belki de ben seninle inanıyorum buna;

seni rearkarne bir sevgi ile sevmek ve o sevgiyi büyütmek…

Sen beşinci mevsimin adaşısın .

sen, biçare olan bütün duyguların karşısında ,

Şimdi sonsuz ve soluksuz bütün duyguların adaşısın.

  Var ol sevgilim 

Beni sarıp sarmalayan bütün bir tebessüm ile var ol 





                               05.07.2024 

                             Bin asır sevmek dileği ile 

Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

REENKARNE MEMLEKET

-
                                           Biz hiç sevmedik ölmeyi, Bütün ruhumuz ile yarın yaşayacağımızı bilsek bile,   Bu fani bedeni toprağa hediye etmeyi… Habersiz aldı bizden sevdiklerimizi, Bilmediğimiz hiç sarılmadığımız kardeşlerimizi, Kimisi doğal afet dedi Kimisi ihmal. Hiç ölüm,ölü ile seviştiği için ağlar mı? O gece ölümün çığlığı ile kızılca kıyamet vardı. Ben bilirim ateş düştüğü yeri yakar, Ben bilirim şimdi yangın yeri bütün memleketim… Selam olsun betonda açan çiçeklere Hayat var diye çığlık atan nesillere, Hepsi şimdi nefes oldular başka mevsimlerde… Su yok. Nan yok. Bir biz varız prangalar ile birbirine bağlı, Bir biz varız bütünleşince sesimiz marş olan, feryat olan… Biz varız, bu güzelim memlekette doğmayan kardeşime, kızıma ...
Devamı

KARŞI KOLTUK

-
Nefes borumuzdan içeri aldığımız her milim rengarenk bilirim ama ölümün kaç rengi var bilmiyorum…   Her gidişte göz kapaklarındaki çöküş, ortadan ikiye ayrılmış yorgun ve bir o kadar da ruhunu kırık uçlarında yaşatan bir günde aklaşan saçlar, ojesiz ve çelimsiz tırnaklar. Küçük bir tebessüm ile bile sızlanan şakaklar… Kendini iyi hissettirecek her şeyden sıyrılış… Uzun süre böyle gidecek sanırım, bugünden önce gri sandığımız bütün bir hayat gri sandığımızdan daha da pembe… Patlamış ve sönmüş bir volkan gibi ya da gelgitli bir okyanusun karaya vurduğu tonlarca balık gibi bir zaman parçası. Var olmak istemediğimiz bütün zaman bizi daha da yaşatıyormuşçasına vücudumuzda ruhsuz bir kuruluk içimizde küçük kurtçuklar… Kızarmış göz bebekleri, ışığa dahi hassasiyeti düşmüş sanırım görmekte olmaktan bile yoksun. Her dakikasında gidişi hatırlatan kamaşan avuç içleri, bütün teni çekilircesine belki de kesmeyen bir bıçak ile derisi süzülürcesine hissiz ama bir o kadar acı dolu. ...
Devamı